Didaktief, april 2010. Kinderen met dyslexie begrijpen gesproken taal anders. Ze struikelen vooral over grammaticaal ingewikkelde zinnen. Het verbale ‘werkgeheugen’ van dyslectische kinderen schiet tekort. Daarom hebben ze moeite grammaticaal complexe zinnen te begrijpen.

Dat geldt voor lezen, maar ook voor luisteren. Promovendus Gaetano Fiorin (Utrecht) vond bewijs dat het werkgeheugen, waarin informatie tijdelijk wordt opgeslagen, behalve bij het verklanken (bij het lezen letters omzetten in klank en klanken in woorden) ook bij taalbegrip betrokken is.
Fiorin liet 8- en 9-jarige leerlingen korte verhaaltjes voorlezen. Dyslectische kinderen bleken een dubbelzinnige zin als ‘Iedere vriend van Frank heeft zijn fiets geverfd’ vaker verkeerd te interpreteren. Ze raakten in verwarring: wiens fiets hebben de kinderen geverfd, die van Frank of die van henzelf? Voor het vergelijken van alternatieve constructies moet het werkgeheugen meer bewerkingen uitvoeren.
Fiorin denkt dat de behandeling van dyslexie steeds dichterbij komt. In Trouw noemt hij als mogelijkheden een doelgerichte training van het verbale werkgeheugen en het versterken van andere hersengebieden: ´Bij dyslectische kinderen zie je vaak al dat het langetermijngeheugen extra sterk is ontwikkeld. Als je dat verder stimuleert, kun je de dyslexie waarschijnlijk compenseren.´ / TG